Witamy Art. 23 k.c. „ Dobra osobiste człowieka jak w szczególności zdrowie, wolność, cześć, swoboda sumienia, nazwisko lub pseudonim, wizerunek, tajemnica korespondencji, nietykalność mieszkania, twórczość naukowa, artystyczna, wynalazcza i racjonalizatorska, pozostają pod ochroną prawa cywilnego niezależnie od ochrony przewidzianej innych przepisach”.
Zakres dóbr osobistych zmienia się wraz ze zmianą warunków życia czy szeroko rozumianych stosunków społecznych. Dlatego kodeks cywilny nie ogranicza otwartego katalogu dóbr osobistych, stale powiększanego m.in. w wyniku orzecznictwa sądowego. Ponadto należy podkreślić, iż art. 24 k.c. wprowadza w tym zakresie domniemanie bezprawności naruszenia dóbr osobistych, co oznacza, że ten kto naruszył dobra osobiste w przypadku sporu - zobowiązany jest do wykazania i udowodnienia, że jego działanie nie było bezprawne. Ponadto zgodnie z uzasadnieniem wyroku SN I CR 225/82 „Bezprawne jest zachowanie sprzeczne z normami prawa lub zasadami współżycia społecznego, bez względu na winę, a nawet świadomość sprawcy”. Dobra osobiste są atrybutem wszystkich osób fizycznych oraz przysługują odpowiednio osobom prawnym. W przypadku osób fizycznych i osób prawnych można mówić o ochronie firmy, a więc oznaczenia, pod którym działa przedsiębiorca. Zgodnie z orzecznictwem „firma, pod którą prowadzi swoje przedsiębiorstwo dany podmiot, ma w stosunkach prawnych, w jakie wchodzi, takie znaczenie, jak dla osoby fizycznej przedstawia jej nazwisko”. (Wyrok Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 22 października 1991r., sygn. I ACr 400/90). |
| |
